Kim esap kününde şefaat istemez? Kim bu düñyada esap kününde, yani qıyamet kününde “men qurtarılacam“ ayta bilir? Buña emin ola bilir? Elbette ki kimse bunı aytıp olamaz! Aşkârdır, kimse buña emin olamaz! Kim esap bergende Allahnıñ qarşında şefaatçi istemiye bilir? Nasıl bu düñyada bir menfaat, fayda içün qarar saibinıñ qarşısında epimiz dost, şefaatçi, destek bergeni qıdıramız, öyle de kelecek düñyada Allah qarşısında bu imkânı qıdracaqmız! Bu aşkârdır. İşte ResulüLLah (aleyhi-s-selâm) buyura ki…